ผู้เขียน หัวข้อ: บรรพชาปวัตน์๔  (อ่าน 2186 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

  • กรรมการบริหาร
  • *
  • Thank You
  • -Given: 7
  • -Receive: 45
  • กระทู้: 64
  • OS:
  • Windows 7/Server 2008 R2 Windows 7/Server 2008 R2
  • Browser:
  • Chrome 35.0.1916.153 Chrome 35.0.1916.153
บรรพชาปวัตน์๔
« เมื่อ: มิถุนายน 29, 2014, 09:36:23 PM »
บรรพชาปวัตน์ คำกลอน :ใช้วัดเป็นสถานฝึกหัดศึกษาอบรม


ฝ่ายสมภารนั่งพิศเจ้าศิษย์ใหม่
นึกในใจว่าเจ้านี่ดีกว่าเพื่อน
คงไม่ซนไม่แส่ทางแชเชือน
แต่ต้องเตือนไว้ก่อนมั่งให้ยั่งยืน

จึงขู่ว่ามาอยู่กับกูนี่
บรรดาที่กติกาห้ามฝ่าฝืน
ปฏิบัติต้องขยันทุกวันคืน
ถ้าใครขืนคิดหนีกูตีตาย

เช้ามืดลุกปัดกวาดอาสนะ
แล้วตามพระไปโปรดสัตว์อย่าให้สาย
ต้มน้ำร้อนไว้ให้กูอย่าดูดาย
มึงเล่นหายหน้าเที่ยวไม้เรียวนา

ตั้งแต่วันเจ้าหนูมาอยู่วัด
ปฏิบัติใกล้ชิดเป็นศิษย์หา
มีเพื่อนเล็กเด็กใหญ่ไม่ระอา
เล่นเฮฮามาด้วยกันเป็นอันดี

เช้าก็ตื่นขึ้นกรูกันถูกวาด
พอพระออกบิณฑบาตขมันขมี
หิ้วปิ่นโตตามท่านไปทันที
บ้านไหนมีแกงกับก็รับมา

กลับถึงวัดพระฉันจังหันเช้า
พวกเด็กเฝ้าอยู่ครบไม่หลบหน้า
พอพระเสร็จจึงถึงเวลา
ที่รู้ท่าแกงเหาะก็เหมาะใจ

เจ้าคนโตยกซดแทบหมดถ้วย
เจ้าเพื่อนช่วยกันซ้ำน้ำลายไหล
กว่าจะกลับมาลงที่วงใน
เจ้าเด็กใหญ่เล่นหมดซดเสียเตียน

ที่แกงดีก็จามใส่ชามพรวด
เพื่อนตักดวดใส่ปากแทบรากเหียน
พอวกแตกหงายหน้าพากันเอียน
เจ้าตัวเซียนซดสบายน้ำลายมัน

อันสมภารบุญนี้ท่านมีฤทธิ์
บังคับศิษย์เด็ดขาดฉลาดขยัน
ใครเกเรร้ายหรือชอบดื้อดัน
ขรัวดัดสันดานหายมากมายมี

ไม้เรียวเหลาเหน็บฝาข้างหน้าห้อง
เด็กเห็นต้องตัวสั่นถึงขวัญหนี
ใครร้ายเล่นโลนลามแกตามตี
พื้นกุฎีเดินดังเป็นหลังลาย

เรื่องระเบียบปฏิบัติต้องวัดกร่าง
ขรัวบุญวางแบบบทเหมือนกฎหมาย
พระเณรเคร่งข้อวัตรอธิบาย
ทั้งหญิงชายชาวบ้านก็กรานเกรง

พวกขี้เมาหายเมาเมื่อเข้าหน้า
อันธพาลไม่มีกล้ามาโฉงเฉง
ค่ำถือพลองย่องตรวจสำรวจเอง
พวกนักเลงขืนเข้าแกเอาอาน

กระบวนสอนวิทยาสารพัด
เข้าใจหัดศิษย์หาให้กล้าหาญ
ฉันเช้าเสร็จออกนั่งคอยสั่งงาน
พวกศิษย์กรานกราบหมอบอยู่รอบตัว

ให้อ่านเขียน ก ข ต่อหนังสือ
เสียงอึ้งอื้อหนวกหูท่านครูขรัว
ไม้เรียววางไว้ใกล้พอให้กลัว
แต่ใครมัวลืมเล่นแล้วเป็นโดน

พอจวนเพลหยุดพักจัดที่พระ
อาสนะกาน้ำชามกระโถน
พอเสร็จเพลพักผ่อนให้อ่อนโอน
ที่ทโมนมากหน่อยชักลอยชาย

ไก่ตัวเมียออกไข่ที่ไหนมั่ง
กะต๊ากดังไม่เท่าไรก็ไข่หาย
ที่ทำบ่วงโปรยข้าวเชือกยาวปลาย
ตัวไหนร้ายก้าวรุกกระตุกลอย

พอดิ้นผับคนข้างใต้ก็ไวปราด
มันพรวดพราดคว้าหมับจับคอหอย
เข้าใต้ถุนศาลาเพื่อนมาคอย
สมภารม่อยหลับอยู่ไม่รู้นัย

ทะเลาะกันก็ต้องบังข้างหลังโบสถ์
สุดแต่โกรธแล้วจะฟัดถนัดไหน
ด้วยลับตาลับหูและอยู่ไกล
จะชกต่อยกันอย่างไรตามอารมณ์

วิสัยเด็กวัดเป็นไปเช่นนี้
ดีไม่ดีคลุกคละลูกประสม
มีสุภาพหยาบหยามตามนิยม
นิสัยบ่มบุญสร้างมาต่างใจ

ที่สมัครรักดีนั้นมีมาก
ก็เล่นลากกะโหลกกะลาอัชฌาสัย
ทอดก้านธูปทองกระเบื้องตามเรื่องไป
ด้วยเป็นวัยเล่นสนุกยังซุกซน

ที่ขยันหมั่นรู้ไม่อยู่ว่าง
หลบเข้าข้างที่ลับไม่สับสน
ขรัวเคยบอกวิชาหรือยามนต์
ก็ท่องบ่นฟื้นจำไปลำพัง

พอบ่ายท่านสมภารตื่นขึ้นสรงน้ำ
เรียกประจำที่สอนสอบย้อนหลัง
ใครทวนท่องคล่องมาว่าให้ฟัง
ฉบับยังอยู่ครบหรือลบเลือน

ถ้าเห็นเขียนอ่านได้ไม่สะดุด
เปิดสมุดเขียนกระดานอ่านหน้าเพื่อน
ที่อ้อมแอ้มอัดอั้นยังฟั่นเฟือน
ก็จี้เตือนคำเดิมไม่เพิ่มตัว

จวนเย็นเลิกต่างราบกราบเคารพ
กระดานจบจับยกขึ้นโขกหัว
เป็นเคล็ดขำให้จำยืดไม่มืดมัว
ให้รู้ทั่วแตกฉานชาญวิชา

ตกค่ำต่อสวดมนต์ให้บ่นท่อง
คนไหนคล่องขรัวรักเป็นนักหนา
ที่เข้าบีบนวดฟั้นทุกวันมา
ก็สอนอาคมเวทวิเศษมนต์

พระลูกวัดที่ชำนาญในการช่าง
ก็หัดเด็กทำบ้างค่อยฝึกฝน
ที่เก่งทางวางยารักษาคน
ให้ช่วยป่นหั้นผสมสมุนไพร

ที่รู้จักสานการประดิษฐ์
ก็ใช้ศิษย์จักตอกบอกลายให้
ที่รู้เล่นเพลิงประจุพลุตะไล
ดอกไม้ไฟฝึกให้ทำช่วยตำดิน

ก็ฝึกทำฝึกรู้อยู่เช่นนี้
วัดเป็นที่ศึกษาวิชาศิลป์
ที่เรียนจบรู้ท่าพอหากิน
พอกลับถิ่นฐานได้ใช้วิชา

ฝ่ายเจ้าเพียรนั้นสมัครรักหนังสือ
หมั่นท่องรื้อทวนหลักเก่งนักหนา
จนจบแจกแตกฉานอ่าน ก กา
เรียนตำราอักษรทั้งกลอนกานท์

รักรู้จำคำคาถาสุภาษิต
เรียนดับพิษไฟทายาประสาน
ช่วยบดหั่นสมุนไพรให้สมภาร
แกใช้วานทำบ้างได้อย่างใจ

เรียนรู้คล่องสองวิชายาหนังสือ
จนคนลือรู้จักรักเลื่อมใส
อยู่วัดกร่างเจ็ดปีไม่มีภัย
อายุได้สิบสี่ถึงปีจอ

  • สมาชิกอาวุโส
  • *
  • Thank You
  • -Given: 75
  • -Receive: 13
  • กระทู้: 47
  • OS:
  • Windows 7/Server 2008 R2 Windows 7/Server 2008 R2
  • Browser:
  • Chrome 35.0.1916.153 Chrome 35.0.1916.153
Re: บรรพชาปวัตน์๔
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 11, 2014, 08:01:20 PM »
คนโบราณมีดีอยู่ที่วัด ไว้ฝึกหัดอ่านเขียนเรียนหนังสือ
ได้คุณพระสอนศีลธรรมพร่ำฝึกปรือ ให้ยึดถือคุณธรรมประจำใจ.............

 

เว็บเพื่อนบ้าน

บ้านคนรักลูกทุ่ง

บ้านและที่ดิน

อสังหาริมทรัพย์ ของสะสม